زمزمه هایی از دیار غربت

محرم فرا رسید و تاسوا و عاشورای حسینی (ع) را در حالی سپری کردم که در غربت شاهد آداب و رسوم مختلف عزادان ابا عبدالحسین (ع) بودم خاطرات به یاد ماندنی از عزاداری پاکستانی ها ، عراقی ها ، هندی ها ، بحرینی ها ، لبنانی ها و ایرانیان مقیم امارات در سالهای گذشته  به یاد دارم و هر سال عزداری شهادت سالار شهیدان و یاران باوفایش باشکوه و با حضور گسترده تری برگزار میشه .

روزهای تاسوعا و عاشورا برای عزاداری و تهیه گزارشی از عزاداری به سفارت رفتم  در آغاز مراسم که بودم تعدادزیادی از راه های دور و نزدیک آمده بودن ولی متاسفانه هنوز دکتر آصفی سفیر محترم ایران در امارات نبودند و همزمان با سخنرانی حجت الاسلام سروقامتان دکتر آصفی و حجت الاسلام  محمدی گلپایگانی نیز تشریف آوردندمراسم باشکوهی بود ولی متاسفانه افراد خاص و.... در این مراسم به چشم می خوردند که  موقع مداحی گاهگاهی با دستمال گوشه چشمشان را نوازش می کردند.

آقای محمدی گلپایگانی  نیز با سخنان متین و زیبای خود همه را به فیض رسوند.

زمزمه : شب عاشورا با یکی از دوستان در قم تماس داشتم از حال هوای مراسم ها و تاسوعا و عاشورا پرسید و ماهم جواب ایشون رو دادیم وگفتم که قرار است که برای تهیه گزارش به سفارت برم  ایشون گفت که یه نصیحت از من بشنو که سفارت و جایی که مراسم تشریفاتی هست جای شما نیست نرو ! من هم گفتم اجبارا چون دعوت هستم باید برم ولی بعد از رفتن به حرف این عزیز رسیدم ! واقعا جای همه کس نیست .